من خود دلم از مهر تو لرزید

من خود دلم از مهر تو لرزید، وگرنه... تیرم به خطا می‌رود اما به هدر نه! دلخون شدهٔ وصلم و لب‌های تو سرخ است سرخ است ولی سرخ تر از خون جگر نه با هر که توانسته کنار آمده دنیا با اهل هنر، آری و با اهل نظر نه بد خلقم و بد عهد ، زبان‌بازم و مغرور پشت سر من حرف زیاد است، مگر نه!؟ یک بار به من قرعهٔ عاشق شدن افتاد یک بار دگر ، بار دگر ، بار دگر … نه ! "فاضل نظری"